电影之家精心为您推荐:

闹鬼

年代:2010~2014

导演:萨拉武

主演:Jon Paul Gates

类型:恐怖剧情惊悚

立即播放

播放源: PPTV 土豆

名片分享:
天府泰剧
您好,这里是天府泰剧!更多精彩泰剧、音乐、视频请关注官方微博@天府泰剧!...

泰国短篇小说《闹鬼/ผีหลอก》中字(1)

lovethaistar     2018-02-21 10:23:13

...ผีหลอก...

闹鬼


1


ไอ้ป้อน เป็นเด็กกำพร้า...และเมื่ออายุได้7ขวบ สถานะของมันก็เปลี่ยนไปเป็นเด็กวัด...จนตอนนี้มันอายุได้17ปีแล้ว มันก็ยังคงเป็นเด็กวัดอยู่เหมือนเดิม....กิจวัตรตอนเช้าของมันคือ...ต้องตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เพื่อออกไปบิณฑบาตกับหลวงตา ซึ่งนั่นมีสิ่งที่ขัดแย้งกับการเป็นเด็กวัดของมันอยู่อย่างหนึ่งคือ...มันกลัวผี...

Paul是一个孤儿,在他7岁的时候,他就变成了一个在寺庙帮工的男孩儿。这种情况一直持续到他17岁,他还是一个寺庙男孩儿。他早晨的例行工作是,在鸡叫前起床,出去和师父化缘,但是有一件与他作为一个寺庙男孩儿相矛盾的事情,那就是,他怕鬼。

 

ใช่...กลัวผี...วงเล็บมากด้วย

是的,怕鬼,而且是非常怕。

 

เรื่องนี้...แม้แต่หลวงตาก็ยังไม่รู้หรือถึงรู้ท่านก็คงมองว่ามันไร้สาระ สิบปีมาแล้วที่มันต้องนอนกระสับกระส่ายทุกคืน ยิ่งวันไหนมีการตั้งศพสวดพระอภิธรรมที่วัด มันยิ่งหนาวไปจนขั้วหัวใจ...ที่มันไม่ได้บอกใครคือ...มันเห็นผี!!

这件事情,他的师父还不知道,即便是知道了他也会觉得很荒谬。这十年以来他每晚都辗转反侧难以入眠,因为在寺庙里说不准哪天就有人来举办葬礼。他在寺庙里诵经的时候,更是冷到心里,他从来都没有告诉过任何人,他看到过鬼!

 

อยากถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำไมยังไม่เลิกกลัวอีกเห็นก็ออกจะบ่อยแต่ก็นั่นแหละคนกลัวยังไงก็คือกลัว...ห้ามไม่ให้นึก ไม่ให้คิดบอกเลย...ยาก!!!

他也想要问自己,为什么能看到过这么多次鬼了,还是止不住的害怕。但就是这样啊,害怕的人怎样都觉得害怕,不去想,不去说起,这是很难的!

 

ครั้งแรกเลยที่มันเจอผีคือตอน7ขวบตอนนั้นมันเข้ามาเป็นเด็กวัดใหม่ๆไอ้ป้อน...ออกไปบิณฑบาตกับหลวงตาเป็นครั้งแรก

他第一次见到鬼,是在他7岁的时候,那个时候他才刚做寺庙男孩儿,那时候他第一次和师父出去化缘。

 

มันจำได้ขึ้นใจเลยว่าวันนั้นเป็นวันโกนตอนฟ้ายังมืดหลวงตามมันให้ออกไปกับท่าน ไอ้ป้อนยังจำได้ดี วันนั้นระหว่างที่กำลังเดินออกจากวัดมันเห็นยายแก่ๆ หงอกทั้งหัว นุ่งขาวทั้งตัวกระทั่งหน้ายังวอกอีกต่างหาก นั่งพับเพียบรออยู่ใต้ต้นโพธิ์ต้นใหญ่ริมแม่น้ำ คล้ายกับนั่งรอใส่บาตร แล้วหลวงตาก็ทำให้มันงงด้วยด้วยการเดินผ่านคุณยายใต้ต้นโพธิ์ไป...         อ้าว มันถามหลวงตาด้วยความงงงวยไปว่า "หลวงตา ยายเขารอใส่บาตรอยู่ใต้ต้นโพธิ์ทำไมหลวงตาไม่จอดล่ะ"      หลวงตาทำหน้าเมื่อยก่อนหันมาบอกมันว่า "ไร้สาระ ข้ายังไม่เห็นมีใครสักคน"

他心里记得那天是剃度日,天还没亮他就和师父出去了。Paul记得很清楚,那天,他走出寺庙,看到一个满头白发的老奶奶,穿着一身白,尤其是脸上,特别的苍白,坐在河边的大菩提树下,像是在坐着给僧人的施舍。然而让他疑惑的是,师父径直从树下那个老奶奶身旁走过。于是他带着疑惑问师父:“师父,老奶奶在树下等着斋僧呢,为什么您不停下呢?”

师父在转身告诉他之前,脸色疲惫无奈:“胡说,我没有在那里看到人啊。”

 

"ก็มีจริงๆ นี่หลวงตา เนี่ยๆ" ไอ้ป้อนยังเถียง พร้อมกับชี้ๆ ไปที่ใต้ต้นโพธิ์ตรงนั้น หลวงตาหันไปมองตามที่มันชี้ยายแก่ก้มลงกราบมาตรงทิศที่หลวงตายืนอยู่

“是真的,师父,就在那儿。”Paul还在坚持,同时指向那边的菩提树下,师父转身看向他指的方向,老奶奶弯腰向师父站着的方向参拜。

 

"ไหนล่ะคนจะใส่บาตรของเอ็ง ข้ายังไม่เห็นมีใครสักคน" ไอ้ป้อนที่กะจะเถียงก็ต้องขนลุกเกรียว เยี่ยวแทบราด เมื่ออยู่ๆคุณยายคนนั้นก็ค่อยๆ หายไปต่อหน้าต่อตาของมัน นั่นแหละไอ้ป้อนเลยไม่ติดใจอะไรออกวิ่งแซงหน้าหลวงตาไปเฉยผีหลอก!!!!

“要斋僧的人在哪里,我还是没有看到。”还想争辩的Paul一下子就觉得毛骨悚然,差点吓尿,突然,那个老奶奶在他眼前慢慢消失了。就这样,Paul不再疑惑什么了,直接跑到师父前面去,闹鬼啊!

 

"ไปกันเถอะหลวงตา ป้อนก็ไม่เห็นใคร (ที่เป็นคน) เหมือนกัน" ไอ้ป้อนตะโกนบอกหน้าซีดปากสั่นหลวงตามีสีหน้าระอา        "เอ็งนี่ยังไงของเอ็ง"

“师父我们走吧,我也没看到任何人。”Paul脸色苍白嘴唇颤抖地喊道,师父脸色厌烦,“你到底在做什么啊?”

 

นั่นล่ะ ตั้งแต่วันนั้นไอ้ป้อนก็เจอดีไม่เว้นแต่ละวัน...บ้างมาทักทายมาพูดคุย บ้างก็มาหลอกมันสนุกสนาน มาหัวเราะฮิฮิ มาปิดไฟห้องน้ำ แล้วก็หายไป ไอ้ป้อนนี่แทบจะเป็นบ้า...ให้ตายเหอะ!!

就这样,从那天起,Paul就没有一天安稳的日子,那个鬼有时来打招呼,来聊天,有时就来捉弄他,来嘲笑他,来关厕所的灯,然后就消失,Paul几乎要疯了,该死的!

 

“เฮ้ย...ไอ้เด็กวัด วันนี้เลิกเรียนพวกกูจะไปล่าท้าผีกัน มึงต้องไปนะเว้ย” ไอ้การัณฑ์หัวโจกในชั้นตะโกนสั่งมันข้ามหัวเพื่อนฝูงที่นั่งหัวโด่หัวเราะมันกับไอ้บ้านั่นอยู่สิบกว่าหัว

“嘿,寺庙男孩儿Paul,今天下课后我们去抓鬼,你必须去啊,”头头Grant在课堂上大喊大叫命令他,完全不把其他人放在眼里,和其他十多个人一起笑话他

 

“ไม่ไปหรอก หลวงตาไม่ให้กลับดึก”

“寺庙又不会跑掉,要不你回去求你的师父也行。”

 

“วัดไม่หนีมึงไปไหนหรอก หรือมึงจะกลับไปขอหลวงตาของมึงก็ได้”

“不去了,师父不让太晚回去。”

 

“ไม่ดีหรอกสิ่งลี้ลับอย่าไปลบหลู่เขาเลย” ได้ฟังไอ้การัณฑ์ก็หัวเราะหึหึ

“不行的,不能小瞧这种神秘的东西。”可以听见Grant正在嘿嘿地笑他。

 

“หรือมึงกลัว”

“还是说,你害怕。”

 

“เออเซะ”มันและเพื่อนๆ ก็ร่วมกันหัวเราะไอ้ป้อนยกใหญ่

“恩恩”他和朋友们都大声地嘲笑Paul。

 

“ไอ้ห่าเอ๊ย เด็กวัดแม่งกลัวผี”

“Paul你真是的,身为一名寺庙男孩儿居然怕鬼。”

 

 “กูก็ต้องกลัวสิกูเห็นนี่”

“我看到鬼就觉得很害怕。”

 

“นี่มึงยังไม่เลิกกลัวอีกหรือวะตั้งแต่เด็กแล้วนะ จนมึงโตเป็นควายแล้วเนี่ย”

“你从小时候一直到现在,居然还没克服对鬼的恐惧。”

 

“มึงลองมาเห็นเหมือนกูไหมล่ะ ไอ้การัณฑ์” ป้อนทำหน้าเหม็นเบื่อใส่มัน

“你有试过像我一样看到鬼吗?Grant。”Paul很厌烦地看着他。

 

“ไอ้นี่...กูบอกให้มึงเรียกชื่อเล่นกู ปัญหาเยอะนะมึง” มันเดินเข้ามาใกล้โต๊ะที่ป้อนนั่งอยู่ เท้าแขนลงที่โต๊ะ ก้มหน้าลงมองไอ้ป้อนด้วยสีหน้าหาเรื่อง

 “Paul,我让你叫我小名啊!你这个煞笔。”他走近Paul坐着的桌子,手臂撑在桌子上,低下头,用一副找茬的样子看着Paul。

 

“กูไม่เรียกใครจะทำไม”ป้อนลอยหน้าลอยตาตอบ ไอ้การัณฑ์ตบโต๊ะดังปังให้เพื่อนๆ ในห้องหัวเราะขำ มันเป็นเรื่องปกติที่เขากับไอ้การัณฑ์จะเถียงกันหรือทะเลาะตบตีกันทุกวัน

“我不叫又怎样!”Paul摇头摆脑回答道,Grant砰的一声敲了下桌子,搞到屋子里的人哄堂大笑。

 

แล้วอีกอย่างเวลาใครเรียกมันว่าเด็กวัดมันก็หาได้น้อยเนื้อต่ำใจหรือแค้นเคืองไม่ มันยังคงเป็นคนมองโลกในแง่บวกดั่งเช่นที่หลวงตาสอน

这是很常见的事情,他和Grant每天都会争吵打架,然后还有一段时间,有人叫他寺庙男孩儿,他不理睬也不愤怒,他还是用师父教导的用积极的角度去看待那个世俗的人。

 

ก็เป็นเด็กวัด แต่มีข้าวกินมีที่ให้ซุก หัวนอน แถมยังได้เรียนโรงเรียนดีๆ อีก...นี่มันแย่ตรงไหนอ่ะ อยากเรียกเรียกมาเถอะไอ้ป้อนมันภูมิใจ!

做一名寺庙男孩儿,有饭吃,有地方躲藏,睡觉,另外还可以去好的学校里学习,这哪里不好了?说起来,Paul还是觉得很骄傲的。

 

ที่สำคัญคือมันกับไอ้การัณฑ์ดันเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วคนที่เป็นคนให้ทุนการศึกษากับมันก็ดันเป็นพ่อของไอ้บ้าการัณฑ์อีกต่างหาก เขาชื่อเกร็กเป็นฝรั่งที่มีเมียเป็นคนไทย ตอนนั้นไอ้การัณฑ์มันเป็นพวกสมาธิสั้น เกเรเข้าขั้นบ้าอยู่นิ่งๆ ก็ไม่ได้อย่างกับไอ้ลูกลิง ไอ้บ้านี่มันเลยถูกเกร็ก ส่งมาดัดสันดานที่วัดหลวงตาก็เลยจับมันมาเข้าคอร์สเรียนนักธรรมตรีกับเขา ก็คิดดูแล้วกัน ไอ้หน้าฝรั่งจ๋าแบบนี้ต้องมานั่งเรียนพุทธประวัติต้องมานั่งจำสุภาษิตภาษาบาลีเพื่อไปสอบกระทู้ธรรม นักธรรมตรีกับไอ้ป้อนอีก

最重要的是,他和Grant从小就是很好的玩伴,然后给他提供奖学金的人是Grant的父亲,叫做格雷格,是一个有泰国妻子的西方人。那个时候Grant有多动症,疯狂不羁,不能保持安静,就像猴子一样,然后就被格雷格送去寺庙里作为惩罚。师父就抓Grant来和他一起上课,一起学习三级佛法,需要学习佛教历史,需要坐下来,记住巴利语的格言。

 

ตอนนั้นไอ้ป้อนจำได้ว่าไอ้การัณฑ์มันบอกว่าหน้ากระดาษของมันนั้นว่างเปล่าไร้สุภาษิตบาลีใดๆ แต่มันก็เขียนไปนะว่าสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม มันบอกว่ามันเก่ง...ที่มันยังจำได้

那时Paul记得,Grant说他的纸上原来一片空白,没有任何巴利语,但是他写了下来,世界万物都要遵循因果循环,Paul说他很厉害,他还记得师父的教诲。

 

ตามกรรมจริงๆ เพราะสุดท้ายมันก็สอบไม่ผ่านนักธรรมชั้นตีตั้งสามปี...จนหลวงตาต้องส่ายหน้าให้มันแล้วบอกพอเถอะนี่อาจไม่ใช่ด้านที่ไอ้การัณฑ์ถนัด

事实上,因为最后他没有通过三年的法师等级考试,师父摇了摇头,然后告诉了他爸爸,说这可能不是他擅长的方面。

 

นั่นแหละเขากับไอ้การัณฑ์ก็เลยเป็นเพื่อนกันมาจนบัดนี้ซึ่งก็มีมันคนเดียวอีกต่างหากที่รู้ว่าเขาเห็นผี ตอนนั้นยายไอ้การัณฑ์มันเสียซึ่งไอ้ป้อนนั้นไม่เคยเห็นหน้าตาเลยแต่ยายของมันดันมาหาเขา แล้วฝากมาบอกมาเตือนสารพัดจนไอ้การัณฑ์ต้องอึ้งแล้วก็เชื่อในที่สุดว่าไอ้ป้อนคนนี้นั้นเห็นผีจริงๆ

就这样,他和Grant就成了朋友,直到现在,也只有Grant 一个人知道他曾见到过鬼。那时Grant的奶奶去世,但是Paul不曾看到过她的样子,她却来找他,Grant大吃一惊,最后相信Paul是真的看见鬼了。

 

แถมยายมันยังฝากไอ้ป้อนมาขู่อีกต่างหากว่าถ้าไม่ทำตามยายมันจะไปเข้าฝันแม่มันแล้วบอกว่าที่ตังค์หายไปห้าสิบบาทตอนนั้น ไอ้การัณฑ์เป็นคนขโมยไป...นั่นแหละไอ้บ้านี่ถึงเชื่อ

另外Grant的奶奶还给Paul托梦,威胁说,如果Grant不按照她的意思去做的话,就会去他妈妈的梦里,说当时丢掉的那50泰铢的事情。Grant是小偷,这种话鬼才会信哦。

 

“ดื้อด้านนักนะ ไอ้ห่าป้อน เดี๋ยวมึงกลับไปบอกหลวงตาเลยนะว่าเสาร์ อาทิตย์นี้จะไปนอนบ้านกู” ไอ้การัณฑ์สั่งอีก

“简直无法无天,这个该死的 Paul,一会儿你去告诉师父说,这个周末你要去我家睡觉。”Grant再次命令道。

 

“ไม่เว้ย”ไอ้ป้อนยังดื้อ

“不要”Paul还在坚持。

 

“ไปนอนบ้านมึงทีไร ยายมึงอ่ะกวนกูทุกที“ ไอ้ป้อนทำหน้าขยาด

“去你家睡觉干什么,你奶奶每次都会出来吓我。”Paul很是沮丧。

 

“นี่เขายังไม่ไปเกิดอีกเหรอวะ”มันทำหน้าเหลือเชื่อ

 “她不去投胎转世了吗?”Grant一脸的难以置信。

 

 “เออสิ ถ้าเขาไปแล้วเขาจะมากวนกูอีกได้ยังไง มึงนี่ก็ถามแปลก” ป้อนทำหน้าเบื่อๆ

“对呀,如果她去转世了,还出来折腾我干什么呢?你问这个很奇怪。”Paul一脸的不耐烦。

 

“แต่เกร็กบอกให้มึงไปหา”นี่มึงเรียกพ่ออย่างนั้นเหรอ...ทำเป็นตกใจไปงั้น...ทั้งๆที่มันก็เรียกประจำอย่างนี้แหละ แล้วก็นะ ไอ้ป้อนดันเรียกเกร็กตามมันอีกต่างหาก

“但是格雷格让我去找他”这就是他对他爸爸的称呼。他爸爸让人害怕,尽管如此,平日里他还是这么叫,于是,Paul也跟着他这么叫。

 

“ไอ้ขี้โกหก มึงจะเอากูไปล่าท้าผีกับมึงล่ะสิ” เถียงอย่างรู้ทัน

“Paul你这个骗子,你是想要和我去抓鬼了是吧。”不停地争论说。

 

“ก็กูอยากเห็นอ่ะ ว่าผีหลอกจะน่ากลัวยังไง” ไอ้ห่า!! อยากเห็นก็เรื่องของมึงสิ จะเอากูไปซวยกับมึงทำไม

“你也看到了,闹鬼是有多吓人。”Paul骂道,“要看你自己去看,把我拉去一起倒霉干什么?”

 

“มึงดูหนังเข้า อย่างนั้นแหละ”

“你当看电影不就行了。”

 

“อะไรว้า ถ้าอย่างในหนังก็ไม่น่ากลัวน่ะสิ” มันบ่นพึมพำ แต่ไอ้ป้อนคนหูดีคนนี้ได้ยิน

“什么!如果是电影的话,就不害怕了。”他喃喃道,但是Paul耳朵敏锐地听到了。

 

“มึงไม่ได้มาเห็นอย่างกู มึงไม่เข้าใจหรอกความรู้สึกนั้น” น่ากลัวเชี่ยๆ! เย็นวาบไปทั้งกระดูกและไขสันหลังเลยทีเดียว(เห็นไหมมันน่ากลัว ขนาดไขสันหลังอยู่ข้างในยังเย็นได้...)

“你没有看到我所看到的东西,所以是不会明白那种感觉的。”太可怕了,那种寒意一直渗透到骨子里,脊髓中(看到没,他可怕到身子里的脊髓都能感到寒意的程度…)

 

“สรุปมึงไปนะ เดี๋ยวกูจะไปขอหลวงตาเอง” มันขยิบตาให้พร้อมกับเดินออกไปจากห้องเรียนของเขา

“也就是说你决定去了,一会儿我去和师父说。”他眨眨眼,同时走出了教室。

 

“อ้าว..ไอ้เชี่ยนี่! ถ้ามึงจะมามัดมือชกกูอย่างนี้ วันหลังก็ไม่ต้องถามกูหรอกนะแม่ง...”

“哎…真的是,如果你打定主意要这样任意摆布我的话,以后就不用来问我了,妈的!”



...未完待续...



 


原作者:♥MM...★

翻译:香芋

校对:大文


最新资讯

 
网站简介 广告服务 联系我们 网站帮助 友情链接 网站地图
Powered by 54114
© 电影之家